تنها موندم

شنیدم شد صدای حسرت توی انم

صدای شیپور نشنیدم ولی باز امیدوارم

نمیدونم ک چرا ب این دنیا دل میبازم

مثل توام عاشق نبودم زندگیمو میسازم
همیشه باسکوتم فریاد میکشیدم

ب جای اقیانوس همیشه سرابو چشیدم

پوچ ب دنیا اومدم و پوچ از دنیا میرم

من با چشمای خودم ظلم رو تواین دنیا دیدم

مثله پدری ک دیگه نا نداره بیماره

مادری ک از شبو روزش بیزاره

چاره ای هم نداره باید باهاش بسازه

رو پیشونیش نوشتن ک باید اینجا ببازه

حاجی حرف زیاد ولی وقتم کمه گریه نه

ولی چشام کم کم نمه کندم از همه

من تنها موندم واسه روشنی روزگارم شب ها سوختم

(تنها موندم من تنهام دست نزار رو دلم که بالو پرم شکسته)×۲

زبونم فریاد میزنه لبخند میزنم ب زندگی

یه مرد خستم تنها تو خودم اگه مردم یه بتم

درست ده سال توشوکم پدر رفت و تنها شدم

خاستم ببرم از یاد خاطرات تلخو

زندگی کنم برا خودم بشم ی سر خود

ولی دیر فهمیدم ک آرزومو آب برد

پریدم از خاب راحت خوشبختی رو خاب برد

قدم زدم تو راه روی زندگی

خوب رفت و بعد اومد تنش لباس مشکی

مهم نیس کی هستی یاکه داری چ رنگی

گوشاتو وا کن تا ک بگم چند تا حرف سنگین

خط خطی کنم دفتره زندگیو

تا پس بگیرم حرفای امروزو دیروزو فردای پوچم

اره من ی روحم از سرم جداشدم در حال کوچم

(تنها موندم من تنهام دست نزار رو دلم که بالو پرم شکسته)×۲